Winkelen

‘Die broek staat je fantastisch!’ jubelde mijn moeder.
Somber keek ik in de passpiegel naar het monsterlijke lila ding dat om mijn benen zwabberde. Als ik me hierin op school vertoonde zouden mijn immer spijkerbroekdragende klasgenoten me er z├ęker mee pesten.

Ik zweeg.

Alsof ik ooit zou zeggen dat mijn moeder de broek niet voor me mocht kopen.
Alsof ik haar ooit kon vertrouwen met de waarheid.
Alsof ik haar ooit renden zou geven haar altijd sluimerende krankzinnige woede op me los te laten.

Gepest op school werd ik toch al. Een beetje meer maakte niet uit.